Thuis

De kamer zal vol mensen: kinderen en een kleinzoon, familieleden, vrienden en buren. Ik begroette het bruidspaar, met wie ik vorige week even kort had kennisgemaakt. Ze wilden geen toespraak, maar mij toch even zien van tevoren. En het zou mooi zijn, als het ‘in het plat’ kon. Ik kan Twents goed verstaan en het ook redelijk spreken, dus dat zou wel goed komen.
Na de handen te hebben geschud van alle aanwezigen gingen we naar buiten. Daar was een prieel gemaakt met gordijnen, een tafeltje als spreekgestoelte en waaraan de akte kon worden getekend, een mooie stoel voor de ‘Mrs’ en ruimte ernaast voor de rolstoel van de bruidegom. Hij is ziek en wordt niet meer beter.
De twee mensen die tegenover me zitten kijken me stralend en verwachtingsvol aan. De ceremonie is kort, maar liefdevol. De gedichtjes, waarmee ik begin en eindig zijn nuchter, maar toch ontroerend en met een vleugje humor, zoals de Twentse taal kan zijn.
Na een applaus voor het bruidspaar en een spontaan lied van de aanwezigen neem ik afscheid en word door één van de zonen naar de voordeur gebracht. Zijn zoontje loopt mee. Hij is schattig en een beetje verlegen, maar had me toch een handje durven geven. Ik wens hen nog een fijne dag en zwaai nog een keer als ik het paadje afloop. Het jongetje roept me na: ‘Waar is jouw huis?’ Ik zeg dat ik in Oldenzaal woon en daarom met de auto naar huis ga. Hij gaat een stukje taart eten…
In de auto laat ik alles de revue passeren. Het licht nerveuze gevoel dat ik had was als sneeuw voor de lentezon verdwenen toen ik eenmaal binnen was en zo hartelijk werd verwelkomd. De ceremonie was plezierig en hoe mooi, dat deze kon plaatsvinden in de tuin van hun eigen huis. Twee mensen zijn in de echt verbonden die dol op elkaar zijn, die hebben gekozen voor elkaar en dat terwijl ze niet weten hoeveel tijd ze nog samen hebben. Ze zijn thuis bij elkaar.
Het jongetje vroeg niet waar ik woonde, maar waar mijn huis was. De kleine, maar fijne woning staat in Oldenzaal, maar ‘home is where the heart is’. Thuis is zijn bij de mensen die ik liefheb en die in mijn hart wonen…